Արձանիկ Պարույր Սևակ

Պարույր Սևակ Պարույր Ռաֆայելի Ղազարյանը ծնվել է 24.01.1924 թ.: Նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Արևելյան Հայաստան 1915 թ.՝ փրկվելով Օսմանյան Թուրքիայում հայերի Ցեղասպանությունից: Սևակի ծնողները հաստատվել են Արարատի շրջանի Չանախչի գյուղում, որտեղ էլ ծնվել է Պարույրը: Դպրոցը Գերազանցությամբ ավարտելով՝ Սևակը 1940 թ. ընդունվում է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ։ Նրա առաջին բանաստեղծությունները "Խորհրդային գրականություն" ամսագրում տպագրվում են Պարույր Սևակ գրական անունով։ 1955 թ․ Սևակը ավարտում է Մոսկվայի Գորկու անվան ինստիտուտը և մինչեւ 1959 թ. դասավանդում այնտեղ: Այս տարիներին էլ նա գտնում է իր սերը – Նինա Մենագարիշվիլիին, որը դառնում է բանաստեղծի կինը, և նրան պարգևում երկու որդի։ 60-ականների սկզբին Սևակը վերադառնում է Հայաստան, գրում է բանաստեղծություններ, աշխատում է Երևանի Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում, ստանում է բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան: 1971 թ.-ին ողբերգական պատահականությամբ ընդհատում է բանաստեղծի կյանքը, նա կնոջ հետ միասին մահանում է ավտովթարից։ Պարույր Սևակը մեծատառով բանաստեղծ է։ Նրա կյանքն ու ստեղծագործությունը ճշմարիտ արժեքներին և հասկացություններին հավատարմության վառ օրինակ է։ Բանաստեղծի ամենաաղմկահարույց և հայտնի ստեղծագործությունը, "Անլռելի զանգակատուն" պոեմն է, որը նվիրված է 1915 թվականի ցեղասպանությանը: Դրա հիմքում ընկած է հայ լուսավորիչ և կոմպոզիտոր Կոմիտասի ճակատագիրը, որն իր ժողովրդի հետ կիսել է նրա սարսափելի ողբերգությունը: